افسوس

که بی فایده

فرسوده شدیم

شعر

مثل زن لکاته ای کنار خیابان

بر سر آمدن و نیامدن بدقلقی می کند

جیب هایم از کلمه خالی اند

و دو زاری های کج

صدای تو را قورت می دهند

حالا هی سه تاز بزن...

آیینه رویا ، آه از دلت ، آه...